zaterdag 20 juli 2013

Warme zomergroetjes





O ja...het word echt tijd dat ik mijn blog een beetje aandacht geef, de vorige post dateert alweer van eind april! Ik ben namelijk al meerdere keren gevraagd of  ik nog wel  iets met  m'n blog doe. Dat is ook wel de bedoeling, maar het wil er maar niet van komen. Ik loop al een hele tijd in de medische molen mee en deze berichten vind ik eigenlijk niet zo interessant om met een ander te delen. Maar het zal er toch maar van moeten komen om uit te leggen waarom ik niet blog. Ik probeer het zo kort mogelijk uit te leggen en dan snel weer over op vrolijke berichten.


Het begon vorig jaar met rugklachten. De klachten gingen niet voorbij, mijn knie, nek en heupen, waar ik zo af en toe ook wel eens een periode last van had, gingen steeds vervelender mee doen. Ik was al bekend met spierreuma.  Met een instelling  van niet miepen het zal wel weer over gaan, kwam ik ineens  iets vaker op het spreekuur van de huisarts als ik zou willen, want die vervelende pijn belemmerd enorm in mijn bewegingsvrijheid en dan met name pijn en stijfheid. Met verschillende doktoren i.v.m wisselingen in de praktijk en verschillende kreten schiet ik er steeds maar niets mee op. Mijn hoofd en mijn lichaam komen steeds meer met elkaar in opstand. De klachten die genoemd werden HMS en Artrose zouden toch ook weer een keer moeten verminderen in een soort van pieken en dalen? Röntgenfoto's wijzen uit dat er daadwerkelijk Artrose zit. Opzich een bevestiging, of je er wat mee kan is een tweede.  Onze eigen huisarts vond dat er MRI moest komen, het had volgens hem nu lang genoeg geduurd. De uitslag viel me echter vies tegen...het is een zeer complexe uitslag en de vraag is of hier überhaupt iets aan valt te doen, maar belangrijker is  wat ze wel kunnen doen. Door zeer vervroegde rugartrose is het kraakbeen en gewrichtsvocht  tussen alle wervels in de onderrug verdwenen in dusdanige ernst dat ze allen osteofyt ( botuitsteeksels) vertonen. Onze huisarts ziet zelf geen oplossing en heeft me doorverwezen naar het UMCG in de hoop dat er in ieder geval een mogelijkheid bestaat om het iets dragelijker te maken. De vraag is of er operatief nog iets valt te verbeteren, onze huisarts ziet het zelf somber in omdat dit nogal wat risico's met zich met zich mee kan brengen en dan misschien  nog slechter uit ben. Hij hoopt dus dat ze het hogerop wel weten. Tevens zal ik 1 augustus naar de revalidatiearts/pijnpoli gaan. Tot die tijd blijven we hoop houden op beter, al moet het met een beetje minder..


Een paar weken geleden werden we door de jongste verrast, gezien mijn situatie wilde hij iets voor mij doen. Mijn wens is namelijk dat ik nog heel graag een keertje naar Rome zou willen, zodoende heeft hij buiten mijn weten om  via vakantieveilingen een stedentrip weten te ritselen. Is dat niet bijzonder lief! Hoewel we naar elke stad mogen, is zijn eis Rome..van uitstel kan nu waarschijnlijk geen sprake meer zijn, wel dan dat moet er  toch maar eens van komen! Of dit dit jaar nog gaat lukken is de vraag, want op dit moment zie ik mezelf niet een hele stad doorkruisen. We hebben een jaar de tijd, dat scheelt.

Tevens staat er nog iets verassends in de planning, dit zal mij zeker inspiratie geven om weer wat meer te posten...maar dat houd ik nog even geheim.



Op dit moment zijn we lekker aan het genieten van onze vakantie... een stukje Italië in eigen tuin ;-)




Een hele fijne zomer gewenst!

Geniet er allemaal van...

XxX