woensdag 14 maart 2012

"Begijnhof" Brugge




Hallo...even een blogje van mij, ik was al een behoorlijk tijdje niet geweest.
Griepgevoel, migraine en wat andere zaken gaven mij minder inspiratie om aan mijn blog te werken.

Ik neem jullie even mee naar het Begijnhof in Brugge.
Het is alweer bijna een jaar geleden dat we hier waren. Nu het voorjaar in de lucht hangt en de natuur daarmee ook snel zal veranderen, kwam er een sterk gevoel naar boven. Eind maart 2011 was het ook erg zacht voor de tijd van het jaar. Wij hebben ons verbaast hoe groen het toen in België was, de natuur liep daar zeker twee weken voor op waar wij vandaan kwamen. Vandaar ik deze foto's alsnog plaats, want mocht je eens in de buurt van Brugge zijn, is het zeer zeker de moeite waard om deze prachtige stad te bezoeken. Het heeft vele bezienswaardigheden.
Na het vele slenteren  in de stad, kwamen we op een gegeven moment bij het Begijnshof uit. Een plek waar zoveel rust heerste dat je er helemaal tot bezinning komt. Op zulke mooie plekken kan ik wel uren doorbrengen, het geeft mij althans een groot geluksgevoel.
Lopen jullie een stukje mee?



 Op deze poort staat 1776 "Sauve Garde" Dit betekent dat de politie geen recht had om op de vlucht geslagen misdadiger binnen het domein "Ten Wijngaarden" te achtervolgen of te arresteren.











 De huizen dateren van de 17e eeuw, maar oorspronkelijk ontstond het Begijnhof in de 13e eeuw. Al voor 1240 kwamen vrome vrouwen zich vestigen op het domein "Ten Wijngaarden". Er wonen op dit moment geen Begijnen meer, maar een Zwitserse kloosterorde "Les Filles de I'Eglises", die de regel van Sint- Benedictus volgt. Zij wijdden zich vooral aan liefdadigheid, zoals de zorg voor bejaarden en zieken, maar ook aan het gebed.
De Begijnen leefden afgezonderd van de stad, al mochten ze overdag het Begijn wel verlaten. Maar moesten wel weer op tijd binnen zijn voor de Vespers, want s'avonds werd de poort onherroepelijk gesloten. ( Dit is nog altijd het geval, bij zonsondergang sluit de poort tot zonsopgang)

In de 15e eeuw kende de Begijn een grote groei, de stad was erg welvarend en er werden grote giften gedaan.  In 1584 werd de kerk door een brand verwoest, maar tevens weer opgebouwd. In de 16e eeuw werd het Begijn tijdens de Franse revolutie zelfs afgeschaft. Maar in 1803 hernamen de 26 overgebleven Begijnen weer hun oude kloosterleven en hebben dit nog ruim 100 jaar voortgezet. De laatste Begijn stierf in 1926.












Helaas hebben wij geen nonnen gezien. Maar dat we ooit eens terug keren is zeker.
En wat het groen betreft, hoop ik dat we daar niet al te lang meer hoeven te wachten. Kom maar op met de lente, ik ben er klaar voor;-)
Geniet allen van het mooie weer wat ons beloofd is!

Lieve groet, Helena