zondag 28 november 2010

Winterse schoonheden







Vrijdagmorgen viel er een laagje sneeuw. Het bleef dan niet lang liggen maar het gaf wel een prachtig winters effect aan de natuur. Door de mist van die avond en de vrieskou van de nacht lag er gisteren een flinke laag rijp. Bijzonder hoe vanuit de  tuindeuren te zien is hoe de kleur van de rozen een prachtig beeld aan een wit gevroren tuin geeft.
Alhoewel omringende landen al flinke sneeuw ondervinden word het hier nu toch ook al aardig koud hoor?!

Tijd voor een muts en handschoenen;-)



                                                                          





dinsdag 23 november 2010

Een kijkje in mijn keuken









Het was even stil... Ik had het druk met andere dingen. Afgelopen donderdag, ben ik met manlief naar Night of de Proms geweest, wat plaats vond werd in de Ahoy. Een avondje uit, tijdens de drukte, even samen ontspannen en tevens een verjaardagsverassing voor mijn man, die afgelopen zondag jarig was. Alhoewel hij zondag, toch  ook nog wel met kado's verwend is hoor?! ;-) Night of theProms was geweldig, wat een belevenis om zoveel wereld artiesten bij elkaar te zien en te horen! Super, hoe klassiek en pop in elkaar over lopen.
Zaterdag druk aan het bakken geweest en heb ik deze chocolade appeltaart gebakken..van de Lidl. Ik had het een tijdje geleden meegenomen, tijdens het boodschappen doen, en ben het nu maar even uit gaan proberen. Het viel goed in de smaak, want ik heb er weinig van terug gezien hihi. De jongste heeft pepernootkoekjes gebakken, maar daar viel niet tegen te knipogen, als "hongerige wolven" werden deze aangevallen.Helaas geen fotoresultaat ;-) 
Om een beeld te krijgen waar dit alles zich afspeelde, hier een kijkje in onze keuken.














Het is nu inmiddels alweer ruim 5 jaar geleden dat we ons huis betrokken, en nooit heb ik enige spijt gehad van de keuze van onze keuken. De keuken in  vorig huis,  hadden we nog maar twee jaar en was in dezelfde stijl, maar tegelijkertijd ook heel  anders.Ook daar had ik een schouw, maar dan een dichte en een aantal kasten  voorzien van glas en lood. Dezelfde keuken was nog leverbaar toen we een tekening van onze nieuwe keuken gingen maken, maar toch hebben we voor een deze gekozen, een nieuw huis een andere keuken. Hier dus weinig glazen deuren, met name ook door de vele raampartijen en suite deuren  met roeden.Wel veel uitrekbare grote laden, ideaal om een goed overzicht te hebben en niet in de kast te hoeven duiken. De Boretti en het Belgisch hardstenen blad,  maakten mijn plaatje in deze keuken compleet en maakt het geheel goed passend bij de sfeer en stijl van ons huis.





De lampenkappen zijn inmiddels veranderd in grijs en de staande lamp krijgt binnenkort een likje verf. Binnenkort meer daarover..


Ik probeer jullie zo snel mogelijk bij te lezen
& wens jullie allen een fijne week!

donderdag 11 november 2010

Sint Maarten















Sint Maarten, Sint Maarten de koeien hebben staarten,
de meisjes hebben rokjes aan
Daar komt sint Martinus aan.

Geef me een appel of een peer,
'k Kom het hele jaar niet weer
Het hele jaar dat duurt zolang,
dat mijn lichtje branden kan













Het is weer 11 November en zo'n 50 lieve kindjes trotseerden zich met mooie zelfgemaakte lampionnetjes door dit vreselijk onstuimige weer. Zo jammer, de helft van de mooie lampionnetjes waren weggewaaid of stuk, anderen waren bedekt met pendaalemmerzakken. Onder het afdakje van onze voordeur, heb ik ze met gezellige lichtjes, beloond met wat lekkers.

En dat lekkers moest zelfs bij gekocht worden..! Want de inwonende, puberende, hongerige magen, hadden de vroeg ingeslagen, zelfs uit voorzorg verstopte buit gevonden en deze al deels weggesnoept!



Mijn kinderen lopen niet meer, maar deze vond ik zo leuk.
De jongste (12 jaar geleden) voor het eerst bij opa & oma aan de deur


Ontzettend bedankt voor alle hartverwarmende woorden op mijn vorige post!
Een hele fijne avond allemaal!





maandag 8 november 2010

Langs vennen en heide














 Langs vennen en heide volgden wij gisteren een pad van 4,5 kilometer. Koud maar zo voldaan genoten we van de kleurenpracht.Wat alweer een hele andere kleur en gevoel  als een paar weken geleden. De laatste bladeren aan de bomen zijn veranderd  in goudbruin, koper tinten.  Het zonnetje scheen volop en dan moet je het er toch nog even van nemen. Dik aangekleed met mijn warme boots (zie rechter zijbalk) en handschoenen,  heerlijk wandelen door de bossen.
Manlief was een weekje op zakenreis geweest in Milaan,  dit was een uitstekend moment om even lekker samen te zijn.



Deze bladeren deden mij aan mijn lieve vriendin denken.. Zoals deze twee bladeren elkaar stevig vast houden aan het uiteinde van de tak.
"Together we are strong"  is de titel van de blog die ze hier aan gewijd heeft.
Jullie hadden al een vermoeden waar mijn vorige post over ging. Ik heb het hier nooit over willen hebben, want mijn blog is een nieuw begin geweest,  van 'lang klauteren uit een diep dal'. Het gedicht durfde ik te plaatsen, omdat het vrolijk nieuws was.
Via lotgenoten heb ik een zeer waardevolle vriendin leren kennen, wiens man dezelfde ziekte als ik. Buiten dit alles speelde er op medisch vlak, nog veel meer en ook hun gezin kende al een hele geschiedenis. Ze zocht contact, omdat ze het fijn vond iemand te treffen,  die  buiten de kanker om, ook al zoveel op hun bordje gepresenteerd hadden gekregen.  Nieuwsgierigheid en  op zoek naar herkenning, "hoe ga jij  er eigenlijk mee om.."
We vonden elkaar en hebben maar een half woord nodig om elkaar te begrijpen. Met een lach en een traan sleep je elkaar er dan door heen. Niet alleen maar moeilijke gesprekken, maar ook veel humor. Dat maakt haar ook zo speciaal! Plotsklaps ging het niet meer zo goed en de spanningen stegen weer behoorlijk in hun gezin. Drie maanden hebben ze in onzekerheid moeten leven en drie dagen na mijn grote blijdschap, krijgen zij een hele andere uitslag. Een uitslag die rechtlijnig tegenover de mijne staat. Dat rakelt voor mij ook weer een  bepaald gevoel op, hoe zij zich moeten voelen. Je voelt het verdriet, de  onmacht, onzekerheid en pijn.  Hun liefde is en straalt kracht, en samen zijn ze sterk.
 Samen met vele lieve mensen, zullen wij om hen heen staan, om ze te steunen.
 Zodat zij samen niet alleen zijn.

































En zo eindige onze verfrissende middag met een mooie zonsondergang. De jongens waren er niet, zodat wij onder genot van een wijntje en kaarslicht, gezellig saampjes hebben getafeld. 
Hoe dubbel kan het in het leven allemaal zijn.



Heel erg bedankt, voor alle lieve woorden op mijn vorige post!