maandag 30 augustus 2010

Plaats van bestemming

Agropilo een plaatsje  ca. 100 km ten zuiden van Napels.
Ik neem jullie even een klein rondje mee…
Dit was onze bestemming, en verlang eigenlijk best wel terug met het herfstachtige weer van nu.
Ik begin zoals we binnen kwamen en leid jullie even rond.





Hier stond onze auto geparkeerd en gingen we via een een trappetje omhoog



Langs de railing, met uitzicht op zee lopen we vervolgens naar ons appartement.
Waar we via een voortuintje met hekje binnen kwamen, en drie treden omhoog een terras hadden.
Vanaf dit punt, hadden we dit uitzicht!






Tja, kon het niet laten hoor, we waren de eerste 5 dagen alleen in het rijtjesappartement. En dan ben je natuurlijk geen Nederlander, als je spullen kan ruilen tegen beter. De tafel die er oorspronkelijk stond, vonden we toch wel erg klein voor ons viertjes. Verderop hadden we een grotere zien staan en zo werd dat even netjes omgeruild door de mannen. De stoelen met webbing, die ik eigenlijk wel mooier vond staan, zaten niet lekker. We hadden er namelijk zelf ééntje staan en uitgeprobeerd en daar zouden we het  echt niet een avondje op vol houden. Daarom hebben we de verweerde maar gelaten voor wat het was;-)
De volgende dag natuurlijk wel meteen een tafelkleedje geshopt om mijn eigen sfeertje te creëren .


Vanuit onze voortuin, waarachter het looppad , keken we zo over de railing.




Na een dagje uit, zijn de jongens gaan zwemmen. Ze wisten al precies wanneer de badmeester en het animatieteam niet aanwezig waren. Want dan konden ze even "zonder badmuts" grr.. zwemmen. Ik neem jullie even vanaf onze plek, langs de achterkant, mee naar het zwembad.







Hier de achterkant van ons appartement, via een trapje omhoog gaan we richting het zwembad, waar we langs het buitenrestaurant komen.






Waar ik heerlijke foto’s van een stel waterratten heb kunnen maken. Vervolgens loop ik weer terug naar ons appartement, het was best al laat en had inmiddels ook wel  'lekkere trek' gekregen!







En zo genoten we deze keer van onze eigen bereide pasta, met een glasje Italiaanse rosé. En van een zee, die er elke avond weer anders uitzag.



Een ferry op weg naar Capri

In een volgende post laat ik jullie de omgeving zien.

Fijne week,



dinsdag 24 augustus 2010

Voor alle lieve blogvriendinnen



Bedankt voor al jullie lieve felicitaties,  die ik heb mogen ontvangen op de post van onze Trouwdag!
Het was en heerlijke,vooral gezellige dag. Ik ben tijdens het ontbijt, superverwend met een he-le dikke bos witte rozen door manlief, en s' avonds nog eens met een mooie bos rozen van mijn ouders. Zowel in de kamer als in de keuken staat nu een mooie mand met rozen te pronken.
















Vanaf maart heb ik mijn blog voor het eerst openbaar gemaakt, "wat vond ik dat eng zeg". Telkens weer,  krijg ik mooie, lieve, hartverwarmende woorden op mijn berichten. Dat maakt het bloggen zo dankbaar. Daardoor wil je juist geïnspireerd blijven, om zo steeds weer iets nieuws te kunnen posten. Je ogen blijven maar om je heen kijken "waar je ook bent", onderweg maak je al bijna foto's zonder camera,  helemaal als je hem bijvoorbeeld weer eens niet bij je hebt;-) Het leuke van dit alles vind  ik,
dat er soms vanuit het niets, ineens wel  iets is!

Daarom deze post speciaal voor jullie!

DANK-JULLIE-WEL!!

Een fijne week nog,



zaterdag 21 augustus 2010

Trouwdag 21-08-1992

Alweer 18 jaar geleden beloofden wij elkaar eeuwige trouw.
Op een mooie Zonnige vrijdag met zo'n 25 graden.
Een dag om nooit te vergeten, omringd door een aantal dierbaren, waar we deze dag nog mee hebben mogen delen.
 Als je terugblikt, wat is er dan een boel veranderd in al die jaren.

Mijn trouwjurk heb ik niet meer.
Daarom wat  kleine, belangrijke hoogtepunten van onze dag!

Het bruidsjonkertje is mijn toenmalig buurjongentje, het bruidsmeisje, mijn nichtje
J was zo enthousiast,dat hij niet kon afwachten tot hij zijn "mooi pakkie" zoals hij dat zelf noemde, aan mocht
En bijna net echt,  helemaal in zijn rol, werd ook zijn Boeketje overhandigd .
Inmiddels zijn beiden uitgegroeid tot twee mooie volwassen mensen van  "alweer" 20 jaar!



























Als een Roman,

Als een adembenemend boek, waarin onze liefde staat beschreven
in woorden en zinnen die ons leven weergeven.

Hoofdstukken over liefde en vreugde,
Maar ook pijn en verdriet
Bladzijden vol herinneringen,
wanneer je dit boek inziet.

Onze liefde als een ring zo rond
Zoals het zich 18 jaar geleden verbond
Heeft delen van dit boek samengebonden
Beloven getrouw in voor en tegenspoed,
tot de dood ons scheidt
&
zal hoofdstukken blijven toevoegen
Aan een Roman(ce) zonder eind











Fijn weekend!





Overnachting Emilia 'nell Romagna




Na een lange zomerstop, ben ik er dan eindelijk weer!

Ik val maar gelijk met de deur in huis...
We hebben een heerlijke vakantie achter de rug! Helaas gaan al die fijne momenten, zo snel weer voorbij. Maar ik heb genoeg foto's ( ahum, 800) om dat gevoel een beetje vast te houden. Ik zal ze jullie niet allemaal laten zien hoor?! Wees gerust haha.

Ik hoop dat jullie ook leuke dingen hebben gedaan...Ik loop natuurlijk helemaal achter.
Mijn jongens hebben nog vakantie, zodra het ritme er weer in zit, zal het Bloggen zo langzamerhand ook weer een bepaalde plek krijgen. Dan zal  ik ook wat meer tijd  hebben om jullie  te bezoeken.

Maar hier alvast wat beelden van onze Vakantie..
Waar deze etalage niet aan mag ontbreken.





 



11 Juli , de dag van de WK finale zijn we in alle vroegte vertrokken richting Italië. Pff, wat een hitte die laatste zaterdag voor vertrek.  We hebben tot 00.00 uur met beide buurtjes buiten op het terras zitten te zweten. Nog even een glaasje Rosé, voor vertrek. Vervolgens hebben we nog een paar uuurtjes  rust proberen te pakken. Wat mij nooit echt lukt van opwinding, kennen jullie dat?! Er spookt nog van alles door het hoofd, of ik misschien iets toch iets vergeten bent, terwijl het hele lijstje afgewerkt is. Maak me druk over  de reis, of alles  wel goed zal verlopen.. Als ik maar éénmaal in de auto zit, dan pas heb ik  echt vakantie en zijn die gedachten ook van de baan!

De eerste dag ging erg voorspoedig en relaxt.  Tegen 16.00 uur kwamen we aan in Emilia'nell Romagna( tussen Milaan en Bologna) waar we een  hotelletje hadden geboekt. Het viel ons absoluut niet tegen, vriendelijk, netjes, een zwembad, vrij gebruik van computers. En gelukkig een groot plasmascherm, want de finale wilden we natuurlijk niet missen! Wat jammer nou voor de jongens, het zat er helaas niet in.





We hadden besloten om het stadje even te verkennen en daar dan ook een terrasje te gaan pakken. We waren immers zo op tijd. 
En ook daar was het bloedje heet! Er heersde een hittegolf op dat moment.
Natuurlijk, kom ik niet genoeg krijgen van alle details, die mij daar meteen opvielen.
Luiken, deuren, kerken, beschilderingen, romeinse details.
Ik word daar zo blij van...het Vakantiegenot is dan ook meteen aanwezig!

De mannen lopen vaak meters voor mij uit...
Soms niet wetende dat ik weer eens stil, omdat mij oog weer op iets gevallen is;-)




Erg leuk vond ik de oude plaat die tegen de wand stond, wat een beeld gaf van vroeger.
Het plein was echter onveranderd.





















Na een heerlijke verkenning,
klinken vader en zoon op een fijne vakantie.


WAT UITEINDELIJK, OOK ZEER ZEKER GELUKT IS!






In een andere post zal ik jullie laten zien waar deze reis ons naar toe leidde.


Geniet van een zonnig weekend!